سلطان هاشم ميرزا ( پسر شاه سليمان ثانى )

72

زبور آل داود ( فارسى )

و ميرزا محمد مذكور « 1 » در سنهء 1163 خود را از اصفهان روانهء هندوستان در ملك دكن تخمينا چهل سال به دولت و عزت گذرانيده به مرتبهء امارت و مناصب عاليه رسيد و مخاطب به خطاب نواب قاهر جنگ سلطان نواز خان بهادر گرديد و حكومت بعض ولايات ملك دكن با ايشان بود . صاحب كمال [ بود ] و شكسته را خوب مىنوشته تخمينا در سنهء 1206 « 2 » فوت و از ايشان دو ذكور و يك اناث به هم رسيد : يكى سيد احمد خان كه در حيات والد فوت شد و ديگرى سيد عبد اللّه خان كه الحال در بلاد دكن مىباشد و صبيهء مذكوره در آن ملك در حبالهء يكى از ولاة و اعاظم است . كيفيت احوال مرحومان ميرزا محمد رضا و ميرزا سيد على و ميرزا عبد المولى و ميرزا زين العابدين و ميرزا كلب رضا قلى خان [ پسران ] نواب ميرزا محمد داود غفر له و طاب ثراه مرحوم ميرزا محمد رضا ولد نهم نواب ميرزا محمد داود است . در زمان سلطنت محمود مردود افغان ، امر به قتل ايشان نموده مع برادران ايشان ميرزا سيد على و ميرزا زين العابدين و ميرزا كلب رضا در محلهء يزدآباد اصفهان به درجهء شهادت رسانيدند و ميرزا عبد المولى و ميرزا محمد ولد ميرزا محمد على را نيز قبل از اين چهار نفر به قتل رسانيده بودند . چهار نفر ايشان بلا عقب و از ميرزا محمد يك صبيه - گوهر نسا بيگم - مخلف شد كه زوجهء كاظم خان ولد ابراهيم خان و در كيفيت احوال ميرزا محمد على مذكور شد . و از ميرزا محمد رضا چهار ولد به وجود آمد : ميرزا عبد الكريم و ميرزا سيد يحيى كه در ايام حيات والد خود بلا عقب فوت شد و ميرزا محمد رضاى ثانى كه در اول ميرزا

--> ( 1 ) . عبارت گنگ است . قبلا از ميرزا محمد ذكرى نشده . به قرينه برمىآيد كه ميرزا محمد پسر منحصر ميرزا محمد حسين است و مؤلف تاريخ سلطانى . ( 2 ) . تصحيح قياسى - متن : 126 - به قياس نوشته مؤلف كه بعد از 1163 چهل سال در هند بوده بعيد نمىنمايد كه در 1206 فوت شده باشد .